Wereldburger

De pelgrim van vroeger en de moderne.
Zoek de overeenkomsten
en de verschillen

Bij het schrijven van deze blog vergaloppeer ik me regelmatig door te schrijven over mijn dagdromen onderweg..Sommige snelle volgers hebben gemerkt, dat ik blogs post en ze later weer aanpas. Meestal is het zo, dat ik na reflectie tot het inzicht gekomen ben, dat hetgeen ik geschreven had niet verstandig is.
Ik had om een voorbeeld te noemen een paar dagen geleden een en ander geschreven over Chrislam en dat ik bezig ben om een aantal Nederlandse Chrislamscholen te gaan openen verspreid over heel Turkije.
Er zou in deze scholen aandacht worden besteed aan de betekenis van het rood in de Nederlandse vlag.
Dit symboliseert het bloed van de martelaren en ook de eeuwige verplichting trouw te blijven het land van je voorouders en zo ook je erfenis daar veilig te stellen. Anders kan je het schudden zal de boodschap zijn.
Ook de religieuze betekenis van de diverse klederdrachten van Nederland en de kunst van het klompen maken zouden aan de orde komen.
Ik had er een nachtje over geslapen en kwam tot het wijze besluit om dat stuk uit mijn blog te halen.
Dat heb ik toen direct gedaan.

Gezellig en knus:

Pascal en Didier.
Dit echtpaar runt een kleine camping;
tennisbanen en een restaurant
Genoten van hun humor

Mijn knusse caravan bij Didier en Pascal

Patrick (= niet zijn echte naam ) en de bruisende champagne:
Verder ontmoette ik deze week Patrick. We lopen nu voor de 3e dag samen op. Het klikt. Patrick was tot voor kort manager met een breed takenpakket van het een na grootste champagnehuis ( Pommery ) van Reims.  Dat is 6 miljoen flessen per jaar. Moet en Chandon is de grootste: 10 miljoen flessen per jaar. Een van de zaken , die hem plezierde was het terugbellen van klanten, die een klacht hadden. Hij deed dat zelf. Hij verkocht daardoor alleen maar meer champagne. Een voorbeeld: klanten klaagden over te weinig bruis van de champagne. Dit wordt veroorzaakt, leerde hij me, doordat de glazen in een afwasmachine een dunne filterlaag over de glazen krijgen. De champagne slaat dan dood. Als je de glazen met de hand wast en afdroogt, is dit probleem opgelost.

Hij heeft al een aantal pelgrimages gedaan naar Santiago de Compostella vanuit verschillende vertrekpunten.Ook uit Zuid Portugal.  Hij vertelde me, dat de eenvoud van het pelgrim zijn van hem een ander mens heeft gemaakt. De glamour is verdwenen. Dat geeft de nodige spanning in zijn huwelijk. Zijn vrouw kent hem niet terug. Zij wil de glamour Patrick met het luxe leven en sterrenrestaurants. Hij kan dat niet meer !

3 daagse metgezel Patrick

Nieuwsgierig geworden, vroeg ik hem wat zijn salaris was. Ik heb hem ook dat van mij verteld. Dat van hem was 500.000 euro per jaar. Zijn vrouw werkt nog steeds en is docent Engels.  Ik vroeg hem wat de minstverdienende medewerker verdient bij Pommery. Dat is 2000 euro netto. Kortom Champagne is welvaart. De huizenprijzen in en rondom Reims zijn vergelijkbaar met de waanzin van Utrecht en Amsterdam. 

Hij vertelde me ook over zijn worstelingen met het leven.
Het lopen is een way of life voor hem geworden.
Het gewicht van zijn rugzak : 8 kg. Hij weegt alles op de gram.
De mijne meer dan 13 kg. Tja.
We hebben het over alle aspecten van het leven gehad. Is heel veilig. Je ziet elkaar daarna toch niet meer.
Een gelijkwaardige vriendschap is er gegroeid in 3 dagen. 

All-in:
Gisteren waren we bij Monique. Een heerlijk verzorgde all-in.  Monique vertelde dat haar man een net gepensioneerde Gendarme is van de vliegende brigade ( wereldwijd inzetbaar) Hij jaagt en werkt nog wat als beveiliger. Meer om bezig te zijn.

Ik ben waarschijnlijk een beetje besmet door mijn werk in het stellen van vragen. Ik stel open vragen dat wel. Enfin ze vertelde, dat hun enige kind/zoon op 18 jarige leeftijd dodelijk is verongelukt. Ik kon niets anders uitbrengen dan, dat ik hoe hard ik ook mijn best doe, zulk een immens verdriet niet kan begrijpen. Dat viel goed. De tranen, die in haar ogen zichtbaar waren zetten door.
We zijn daarna van onderwerp veranderd.

Zodra Patrick en Monique samen aan de praat raakten verstond ik er niet veel meer van. Zij praatte erg snel. Ik spreek een aardig mondje Frans. Echter zodra het gesprek een andere kant opgaat dan waar mijn inbreng ligt ben ik verloren.
In een vreemde taal ben ik dus nog meer " egocentrisch " sturend in de communicatie dan ik in mijn eigen taal kan zijn. Deze fenomenologische ontdekking daar ben ik blij mee.

Vanmorgen afscheid genomen van Monique. Ik vroeg haar : " Hoe ziet uw dag er verder uit ? "
We hadden nauwelijks wat vuil gemaakt in het extreem schone huis. Ze vertelde, dat er vanavond weer pelgrims komen en dat ze de hele dag druk is om het huis, dat naast het hare ligt en waar ze jarenlang mantelzorg heeft verleend aan haar schoonmoeder,  schoon te maken voor zij komen.
Ik viel van ontsteltenis direct van mijn stoel. Is gelukkig goed afgelopen......   en kon gewoon lopen vandaag. 27 km. Heerlijk wandelweer met af en toe een drupje regen.

La maire Marie:

Maire Marie van Fresne le Chateau

Een dorp met 200 inwoners. 

Ze is 72 jaar jong ! Haar salaris is 225 euro per maand. Over 3 jaar bij de volgende verkiezingen is ze 20 jaar in functie.
Er zijn plm 60.000 dorpen en steden in Frankrijk. Dat zijn dus 60.000 burgemeesters.
Ook hier weer groot verdriet. Haar zoon was uit het leven gestapt op 47 jarige leeftijd. Ze kan goed opschieten met zijn dochter. Naast deze kleindochter heeft ze nog 2 dochters plus 2 kleinkinderen van hen. Ze heeft haar kinderen voor een groot deel alleen opgevoed. Haar man ging er plotseling vandoor en liet verder taal noch teken horen. Ze had lange tijd 2 banen. Na haar gewone baan werkte ze nog in de avonduren in een restaurant om verantwoordelijk te zijn voor het dessert.
Ze doet me erg denken aan een oud-collega van me. Haar huis is een grote kleurrijke kijkdoos, Je raakt er niet uitgekeken.

Ik slaap nu op de kamer van de overleden zoon. Zijn gitaren en zelfgemaakte beelden staan rondom me.
Ik vroeg haar ook of ze bemiddelde in conflicten. Had ze een keer gedaan. Daarna nooit meer. De kemphanen hadden zich beiden tegen haar gekeerd. Ze laat het hen nu zelf uitzoeken en eventueel verwijzen naar hulp.

Het loopt lekker:
Het is me de afgelopen dagen goed gegaan. Wat een verschil met de ondraaglijke hitte van de eerste weken.
Zwitserland komt in beeld. Ik ga enkele dagen langs het meer van Geneve lopen. In het Frans heet dat Lac Leman. Lekker regelmatig een duik nemen.

Sultan Deel 2 :
Patrick en ik hebben veel gepraat de afgelopen dagen. We hadden het over Albert Einstein en dat hij als vooraanstaande Jood faliekant tegen de stichting van de staat Israel was. Dat was een beweging achteruit in plaats van vooruit vond hij. 60 jaar later : Wat zou het mooi zijn, om met Bijbelse termen te spreken, als Einsteins wens een gezicht krijgt middels het ontstaan van het " nieuwe Jerusalem ". De stad van de wereldvrede.
Einstein zei, dat de enige manier , dat de wereld van de ondergang gered kan worden, is wanneer er een wereldregering komt van wijze mensen, die het nationalisme en eigen volk eerst ( = een vorm van Nationaal Socialisme)  overstijgt.
In de laatste klassen van de Middelbare school begon ik me er bewust van te worden, dat ik een wereldburger wil zijn. Kortom ik wil een verbinder zijn.
En als ik dan lees over de weekendscholen van de Sultan dan denk ik. Dat is foute boel. Gaan ze zich nog meer afscheiden dan ze nu al doen. Ik heb op mijn werk waarschijnlijk te veel voorbeelden gezien van het niet integreren middels afwijkende kleding en gebrek aan inzet om Nederlander te worden.
( schotelantennes ) Wat mij betreft wordt het met deze weekendscholen alleen maar erger. Laat ze eerst hun best doen om de kernwaarden van de  Nederlandse Cultuur te leren waarderen.
Waarom anders een Nederlands paspoort ? Dat houd me dan bezig als ik aan het lopen ben.
Patrick vertelde me dan deze problematiek in Frankrijk enorm groot is.

Worldpeace is possible
Daar loop ik voor. 

Vogelvlucht plus praktische tips

De weg is het doel

Deze kwam ik vandaag tegen. En dat terwijl ik al 7 weken aan het lopen ben met ruim 1100 km in de benen. En dan zegt deze foto: 495 km Amsterdam en nog 1600 km naar Rome.
Even ook voor de verbaasde blogvolgers aan het rekenen geslagen :
Allereerst heb ik het Pelgrimspad gelopen. Dat maakt een slinger door Nederland om via Maastricht de Maasvallei te volgen richting Reims. Prachtige goed beschreven tocht.
Vanaf Reims volg ik de Via Francigena. Deze route is gebaseerd op de door bisschop Sigeric  beschreven weg, die hij rond het jaar 900 aflegde van Canterbury naar Rome. Vanaf Reims loop ik in zijn voetsporen.
Ook deze tocht verloopt niet in vogelvlucht. Vanuit het boek van Ben Teunissen 1900 km vanaf Maastricht.Tot Reims beschrijft hij ook  En van Utrecht naar Maastricht kom ik op 425 km. Dan kom ik op een totaal van 2325 km.
En volgens mijn berekening kom ik op 2700 km. Ik meet met de stappenteller. Kortom alles wordt meegerekend. Kortom kan het toch wel aardig kloppen.

Prachtig beeld. Vogelvlucht . Doet me denken aan dat lied over Berlijn en dat de vogel vliegt van Oost naar West. Ik vind dat nog steeds een prachtig lied.

Ik was al vroeg in Landres. Een mooie oude stad in de Haute- Marne. Toch 25 km in de benen. Heb net mijn rechterbeen ingesmeerd met  een spierverwarmende zalf.  Het gloeit helemaal nu.
Kortom natuurlijk zijn er pijntjes hier en daar. Soms voel ik het mogelijk opkomen van een blaar aan een van mijn voeten. Ik stop direct en doe de schoen uit en verzorg de voet met deze olie. Annemiek heeft er de 4 daagse mee gelopen. Het legt een olie-filter over je voeten= geen blaren. Gouden tip.

Tip van pedicure Annemieke 

Een ander inmiddels onmisbaar onderdeel van deze reis zijn mijn Leki- stokken.

Me and my Leki 's 

De 4 voordelen  ( ik citeer Johan )
1. Je duwt de stok tegelijkertijd af met de voet, die de loopbeweging voorwaarts maakt. Eigenlijk vergelijkbaar met veren in je schoenen !
2. Als je lang loopt dan worden je handen dik, want ze hangen er de hele tijd maar een beetje bij. Als ze de stokken vasthouden: probleem opgelost want je geeft je  handen wat te doen.
3. Je loopt met een rugzak. De mijne weegt plm 13 kg. De natuurlijke neiging is, dat je gaat zwoegen; krom lopen. De stokken dwingen je om rechtop te lopen. Minder kans op uitval i.v.m. rugklachten.
4. Ze geven extra steun als je klimt of daalt. Minder kans op vallen.



Kortom: Ik ben helemaal om. Is helemaal niet een oude mensen ding. Is gewoon slim om bovenstaande cadeau 's uit te pakken , mocht je van plan zijn lange wandelingen te gaan maken.

               
Morgen richting Besancon waar ik aan het einde van de week hoop aan te komen.
Ik ben veel alleen op deze tocht. Ook ben ik vaak de enige gast in het pelgrimsverblijf. Kortom blij, dat Debby en Eveline me in Bresancon komen opzoeken en een stukje met me mee gaan lopen.

Ik ga proberen minder met mijn blog bezig te zijn de rest van de week en ook met on line zijn.
Een beetje meer naar "binnen " gaan dus.

Nog zo'n mooie plaatsnaam. 

Song for Lambert

Janena zingt een lied voor me

Nadat ik in een bijgebouw van de psychiatrische inrichting van Brienne le Chateau in mijn eentje had geslapen in een afgekeurd bed ging ik al vroeg op pad.

Psychiatrische inrichtingen waren vroeger meer dan nu plaatsen waar feitelijk gezonde mensen werden opgeborgen, omdat ze anders zijn dan de norm. Ik voelde de vrije geesten, die opgeborgen werden als het waren huilen. Het allerergste is, dat er nog steeds gezonde mensen worden weggestopt in inrichtingen in deze dwaze wereld omdat ze anders zijn.

Ook Janena, die daar een dag eerder had geslapen,  vond het een "creepy place "

Creepy place.

Terug naar het vrolijke nieuws. Ik was al vroeg op pad.

Iets na het middaguur zat ik uit te rusten op een bankje bij de Mairie. 

Zelfs de kleinste dorpjes hebben een eigen Stadhuis ( Mairie ). De Mairie wordt in Frankrijk namelijk betaald vanuit de gemeentebelasting. De staat betaald niets. 

In de kleinste dorpjes is de burgemeester vaak ook boer; bakker of plaatselijk ondernemer. Want de inkomsten van burgemeester zijn te klein om van rond te komen. Het is dan meer vrijwilligerswerk.  Het geeft natuurlijk wel aanzien.

Terug naar het vrolijke nieuws. ( 2e keer )

Ik werd gebeld/ met beeld door mijn vriendin kort nadat ik op dat stenen bankje zat. We hadden een gezellig gesprek.

Heet zowel in Utrecht alsook hier. Maar daar hadden we niet zoveel aan om heet te zijn. 

Terwijl we aan het uitwisselen waren kwam Janena daar aanlopen. Ze merkte er niets van, dat mijn eerder vermeldde stoornis zich weer meldde.

Onderwijl had ook de overbuurvrouw  me nog verse tomaten uit eigen tuin gebracht. Ze zei, dat ze letterlijk ons telefoongesprek kon horen, maar dat ze helaas geen Nederlands sprak. Ik heb op de WhatsApp camera de puntige tomaten nog beeldend gemaakt voor mijn lief.

Nadat ik zorgvuldig had afgerond met mijn vriendin, ontspon zich de ontmoeting met de eerste mede-pelgrim, die ik op deze reis ontmoet heb. Althans ( misschien waren het er meer ) dit is de enige, die ik me nog kan herinneren...

Janina vertelde me direct dat ik door God gezonden was voor haar. Dat is nog eens een binnenkomer.

Blijkt dat zij over de Champagnewegen dwaalde in haar eentje en dat er een auto-man met zijn auto begon te stalken met haar. Langzaam voorbij rijden , omdraaien en zo. Middle of Nowhere entourage. Zij wilde nog wel als Roodkapje de route door het donkere bos nemen.

Ze kreeg een 10 km lift om de auto-man stalker van zich af te schudden. Ze was net uitgestapt 

en toen zag ze mij.

Ze zag me zitten stralen, zoals ze zei helemaal liefdevol in contact met mijn lief.

We zijn samen verder gereisd richting Bar sur Aube. 

Janina vertelde, dat ze uit Litouwen komt en op weg is naar Taize. ( een soort Mekka voor Christelijke  jongeren )  Ze vertelde  ronduit over haar leven. Ze is meer Russisch dan Litouws. Haar overgrootvader was een Litouwse nationalist, die door Stalin werd verbannen naar Siberie. Een van haar grootvaders heeft in WO -2 het kruis van verdienste gekregen van het Rode leger en werkte later voor de KGB. Haar moeder was ook in Siberie en verhuisde met haar grootvader via de Kaukasus naar Litouwen, waar haar moeders roots waren. 

Ze vertelde, dat haar vader bij 3 verschillende vrouwen kinderen had en dat ze zonder vader is opgegroeid. Ze heeft hem vergeven vertelde ze me. Hij had gehuild toen ze hem vergaf  en vertelde haar, dat hij zelf een moeilijke jeugd had gehad met weinig hechting.

Ik vermeldde haar, dat het goed is , dat ze haar vader vergeven heeft . Dit voorkomt , dat ze gaat vallen op oudere mannen ( zoals ondertekende ) op zoek naar de  (emotioneel) afwezige vader. 

Het was me gelukt om een lach op haar gezicht te toveren. Ze heeft een vriendje zei ze. Hij is dichter. Ik vertelde haar, dat de meeste dichters, die ik ken in korte tijd heel welvarend worden van het dichten....

Zelf werkt ze als grafisch designer. ZZPer. Ze heeft de Kunstacademie gedaan.

Ze heeft een middelinkomen. En dat is 800 euro per maand ( Litouwen heeft ook euro )

Natuurlijk heb ik ook wat over mezelf verteld aan haar. Niet te veel, want ik had dat verhaal al vaker gehoord.

Aan het eind van onze ontmoeting zei ze. " Ik wil een lied voor je zingen. " 

Ik heb dat goed gevonden.

een ochtendfoto uit de andere wereld
L' autre monde

Ik slaap vanavond ( 10 aug 2018 )  bij de zusters van la Fraternite de St. Bernard.

de zusters

Ik heb net bij hen gegeten en ben ook mee naar de Eucharistie/ kerkdienst geweest.
Ze zijn alle 3 verpleegkundigen en inmiddels voorin de 70.
De meest linker op de foto vertelde over de 8 jaar, dat ze in Angola heeft gewerkt in een ziekenhuis gedurende de burgeroorlog die daar heerste. Verhalen over leven en hongerdood.
Ze gaf jonge kinderen in de moeilijkste tijd met een slangetje verdunde poedermelk, zodat ze iets binnenkregen. De moeders hadden geen melk.Een van de vrouwen had een slangetje verlegd naar een ander kind. Ze had er wat van gezegd. Het antwoord was : "Degene die u gaf gaat toch binnen een uur dood. Deze nu maakt nog een kans om te overleven "
Ik merkte op, dat ik haar moedig vind. Ze zei : "Ik heb niet veel nodig. God geeft me kracht "
De handen van dezelfde zuster maakte de volgende ochtend mijn brood klaar voor onderweg. Ik at het brood rond lunchtijd in stilte op denkend aan dit verhaal....

Hiermee kom ik ook terug om het celibatair leven van de christelijke religieuzen.
Dankzij hun celibatair leven kunnen ze zich 100 % richten op de werken van Barmhartigheid.
Deze drie dames doen dat nog steeds. Ze hebben hun opvanghuis recht tegenover de gevangenis, die sinds Napoleon gevestigd is in de oude abdij.
Ze bieden onderdak aan de vrouwen en kinderen van de gedetineerden,die aan de overkant gevangen zitten om hen te kunnen bezoeken.
Deze gevangenis begint bij 15 jaar en langer vast.
Ik heb de dames en hun kinderen even mogen begroeten, voordat we met vieren gingen eten.
Ze hadden al gegeten met hun gevangen man. Dat is een onderdeel van het gevangenisbeleid.
Een keer in de zoveel tijd eten met vrouw en kinderen.

Oude bewaaktoren gevangenis van Clairvaux.
de gevangenis gaat sluiten over 4 jaar.
Voldoet niet meer aan de Europese normen.

Wat geeft deze pelgrimstocht me veel. Veel meer dan ik had gedacht.
De komende dagen hoop ik echter op een paar rustige dagen om een beetje bij te komen van alle emotie.
Hopelijk zijn er lezers, die plezier beleven aan mijn blog.
Dat is namelijk wat ik beoog. Ernst en humor.

Niet alle wegen leiden naar Rome.

Boerenleven

no guts no glory

Bovenstaande foto is het panorama van de afgelopen dagen voor me. plm 70 km wat men hier noemt Romeinse wegen. Klinkt goed en historisch maar de werkelijkheid is meer hysterisch en depri dan dat.
Gelukkig heb ik mijn brein nog die ondanks de hitte ( of juist dankzij ? ) de ene gedachte na de andere weet te produceren. Ik heb van mijn coach geleerd om me niet te identificeren met mijn gedachtes.
De-fusie noemt hij dat. Zie "De valstrik van het Geluk "van Russ Haris. Kortom ik ben geen genie.

Na Vivianne de 76 jarige Champagne boerin met 7 ha. bruisende champagne-wijngaarden, (Dat is zelfs redelijk veel  ) ontmoette ik Rene en Nicole Pelouard. Hun zoon heeft achter hun boerderij gebouwd en heeft het akkerbouwbedrijf voortgezet samen met een neef. Ze bezitten en bebouwen plm 120 ha. Dat is in deze streek gemiddeld. Landbouwmachines/ traktoren ( ook in Nederland ) kosten al gauw rond de 60.000- 100.000 euro.
Kortom ik wandel in een groot agrarisch gebied. Een van de belangrijkste van Frankrijk.
Het was goed toeven bij hen na een "lijdensdag" Romeinse wegen...

Gisteren was ik ben 4 generaties Martin te gast.

4 generaties Didier et Odile Martin

Dat was een heerlijk koel bad na een van de zwaarste dagen tot op heden. Vanaf het eerste moment voelde ik me opgenomen in hun leven. Het manneke Jean-Luc met bal sliep deze avond als een roos, want we hebben bijna onafgebroken gespeeld. Hij kon er geen genoeg van krijgen : alle aardappel-sorteermachines en maten tractoren kwamen voorbij in kinderspeelgoed-formaat.
Odile achterin op de foto naast haar moeder had heerlijk gekookt. Zoals ik al eerder opmerkte de Franse eetcultuur vind ik van een andere orde dan de Nederlandse. Al hebben we wel een inhaalslag gemaakt.
Boerenzoon Didier ( helemaal links op de foto 53 jaar jong ! )  bestiert samen met zijn neef meer dan 300 ha akkerbouw. Veel aardappelen maar ook suikerbiet en natuurlijk granen zoals tarwe en gelukkig ook gerst  ( daar wordt bier van gemaakt )
We hebben fijn gepraat. Ik heb ooit de Middelbare Landbouwschool gedaan en weet net genoeg om hem de indruk te geven, dat ik er verstand van heb. Hij was zo eerlijk om te zeggen, dat hij slechts boer is kunnen worden dankzij het feit, dat zijn ouders al boer waren. Anders is het onbetaalbaar.
Tevens is het zo, dat als je als burger boer wilt worden , dat valt niet mee.  Ik heb ervan gedroomd. Het bleef naast de MLS ( dankzij mijn vooropleiding in 1 jaar ) bij dromen.

Mocht ik ooit een dochter hebben gehad had ik haar graag Pagan genoemd.  Pagan heeft een relatie met Paysanne wat boerin betekent. De boerenstand was ( en is ) in onze standenmaatschappij altijd een aparte stand geweest.
Boeren( kinderen) zijn altijd harde werkers ( no matter what ) . En verder zijn ze ondanks de belasting die ze moeste betalen aan de heerser van het land, redelijk onafhankelijk gebleven.  Ze voelden zich minder verplicht om zich de religie van de heerser aan te meten dan de middenklasse waartoe ik behoor. Ze hadden toch wel eten . Tegenwoordig heeft de boerenstand een machtspositie verworden middels de C van het CDA/ CDU ( etc ) Dat is niet wat ik bedoel. Ik heb het over de Keltische cultuur, waarbij  de natuur een centrale plaats innam in de religie.
Wie weet is , dat wat de natuur en de boerenstand nodig heeft: verbinding maken met de natuur ?
Pagan betekent : vrije vrouw. Dat is hetzelfde als heiden. Een geuzennaam voor mij.
Ik vond het heerlijk om een paar dagen tussen de boeren te zijn , die zich in bovenstaand krachtenvelden begeven. Natuur en Economie.

Aangebeld : Ik vroeg of meneer Mechant ook thuis was.
Ik kon nog net op tijd wegkomen..

Komende nacht slaap ik in een bed van het plaatselijk psychiatrisch ziekenhuis in Brienne le Chateau.

Ze hebben een leegstaand pand van hen ingericht voor pelgrims ( pelerin in het frans )

Weer een nieuwe ervaring. Stijl jaren 50 vorige eeuw. Ik betaal 10 euro deze keer. Dat is geen geld voor zulk een unieke ervaring. 

Een heel huis voor mij alleen.( Ik kom opvallend weinig mede-pelgrims tegen onderweg.)
In het dorp zag ik diverse psychiatrische patienten rondlopen.

Gelukkig herkenden ze me niet als een van hen. Ik had in een eerdere blog melding gemaakt van wat stoornissen van mij. Ik ga zeker niet terugkomen op mijn stoornissen in dit blog. Te genant. Ik wil namelijk gewoon ongestoord verder naar Rome. De paus heeft nog niet gereageerd op mijn oproep om mee te denken over de fusieplannen om een nieuwe wereldreligie ( Chrislam ) te stichten. Ik zou ook niet meer terugkomen op Chrislam. Doe ik dan ook niet.

De paus van het koninkrijk in de Atlas  ( tevens koning ):  Hij schijnt te hebben aangegeven, mocht het tot een afspraak in Rome komen,  dat hij er graag bij wil zijn. Lijkt me fijn.

Boer Rene( zie boven)
liet me de kerk en het beeld: St. Jean Baptiste  zien,
waar hij en zijn vrouw de sleutelbewaarders/ schoonmakers van zijn.
Niet gedateerd ( wel oud )

Brienne le Chateau heeft ook een Napoleon Bonaparte museum . Hij heeft hier langere tijd gewoond.

Ik lees net, dat Napoleon aan de macht kwam vanuit de chaos van de Franse Revolutie.

Heel veel familienamen hebben we te danken aan Napoleon. Hij voerde namelijk het Burgerlijk Wetboek in waarin alle Nederlanders zich dienden te registreren met hun familienaam. Vaak werd gekozen voor de naam van hun beroep : Bakker/ Smit etc. Veel families hadden al namen. Die hielden ze gewoon.

Wat mij al jaren bezighoudt betreffende deze periode, zijn de drie kleuren van de Franse revolutie.

Vrijheid  ( Wit )

Gelijkheid ( Blauw )

Broederschap. ( Rood )

Ik zie in onze samenleving namelijk dat deze drie kernwaarden uit elkaar gerukt worden.

Volgens mij zijn ze onlosmakend  met elkaar verbonden. 

Vrijheid zonder broederschap is een vorm van egoisme zonder weerga.
Wat een toeval, dat de kleur wit is. 

Ik heb een tijd binnen de antroposofie gewoond. Prachtige tijd. 

Zij zeggen het heel mooi :

Vrijheid        =  geestesleven. Vrijheid in het denken. 

Gelijkheid     =  rechtsleven . De wettelijke regelingen

Broederschap =  economie / eerlijke handel en solidariteit met de zwaksten.

Als de vrijheid van de een ten koste gaat van de ander ( broederschap )  dan dient de objectiviteit van de wet ( gelijkheid)  te corrigeren.

Vind ik mooi. 

Volgens mij voldoen de kernwaarden van de Franse revolutie nog heel goed voor onze tijd.

In elk geval vormen deze waarden belangrijke richtingen van waaruit ik mezelf ontwikkel ook op deze reis.

Richting ( veel mooier dan dogma of wet )
We zijn maar gewoon mensen.

Dezer dagen hoop ik in Clairvaux aan te komen. Bekend van Bernardus van Clairvaux.

Vivianne

Moet & Chardon :Fata morgana ?

De afgelopen dagen afgezien. Te heet.  Waarom lopen naar Rome ?

Je kan toch ook met Ryan Air vliegen. Groei ik wel weer overheen.

Ontmoeting met Vivianne.

Vivianne gepensioeneerd Champagne- boerin
met haar eigen merk

Vivianne is 76 jaar jong. Zij was mijn laatste slaapadres. En niet de minste plek. Wat een authenticiteit.  Heerlijk om met haar te praten. Een cadeau. Ze heeft niets op te houden. Puur natuur.

Op haar 32ste was ze al weduwe met 2 jonge kinderen. Kanker. Haar zoon is ook Champagne- boer en hij leeft nog dankzij de vooruitgang van de medische wetenschap. Hij had hetzelfde als zijn vader.

Vivianne is nooit hertrouwd en heeft met veel know how en wilskracht het bedrijf van hun samen voortgezet. In de oogsttijd werkten er wel 20 mensen bij haar. Zij was de manager en zag snel wie wel goed werk leverde en wie ze diende te lozen.

Ze heeft 4 kleinkinderen gelijkelijk verdeeld over haar dochter en zoon.

Haar huis waar ze alleen woont  was een georganiseerde chaos. Ze is kerngezond zoals ze zelf zegt. Alleen heeft ze reuma in haar handen waar ze zichtbaar last van heeft. Dat verklaart deels ook het rommelige. Haar dochter en 2 van haar kleinkinderen wonen in de buurt en springen bij als dat nodig is. Vivianne zal er zelf niet om vragen.
Daarnaast zorgt Vivianne voor de ganzen van haar dochter in de buurt . Op tijd voeren. Ze rijdt nog auto.
Trepail is een dorpje zoals er velen zijn in Frankrijk.
Sterk vergrijsd en alleen een boulangerie. Haar boerenhoeve ligt midden in het dorp. Ik heb boven  2 keer mijn hoofd gestoten aan een van de eiken balken, die niet erop berekend is, dat 300 jaar na dato de mensen een stuk langer zijn.

Ze geniet van de Pelerin/ pelgrims.

Minimaal 3 dagen in de week heeft ze er een. Heerlijk eigen plekje had ik bij haar. Feitelijk een appartement incluis toilet en douche. Ze kookte voor me. Om 19.30 uur kon ik aanschuiven.

Op de binnenplaats was het lekker koel incluis een goed gevulde ijskast met alle Fata Morgana maar dan echt.

Vivianne had ook twee jonge ganzen, die ze uit het ei gelijk heeft opgenomen. Het eerste levend wezen dat een gans ziet beschouwt deze als zijn/ haar moeder.  Zie op you tube: Professor Lorentz.
De ganzen lopen overdag over de tegelvloer in de keuken ( inderdaad uitkijken waar je loopt ) en laten de hele dag van zich horen. Never a dull moment zogezegd. Ze vinden het heerlijk in je hand te zitten. Soms zet ze ze buiten of in een andere ruimte als het gekwaak zelfs haar te veel wordt.

Ik vond het geweldig. De jonge ganzen vielen soms op haar schouders in slaap. Elke schouder een terwijl zij naar TV zat te kijken. Helaas geen foto.

Vivianne toonde me ook het genadebrood van ouder worden. Ze had er geen boodschap aan wat anderen van haar vonden. Heerlijk voor een soms nog wel ijdeltuit als ik.

Ik wilde haar betalen. Zij zei: Geef wat je missen kan. Ik kon wel wat missen natuurlijk.
Ik geef eerder wat te veel dan te weinig. 

Op deze reis ontdek ik steeds meer de waarde van een ontmoeting.

Het moeten  is eraf  in een ont- moeting.

Gerrit-Jan geeft college
in de Kathedraal van Reims.

Gerrit- Jan ( inmiddels een goede vriend van me ) kwam me nog bezoeken in Reims op de terugweg naar huis. Het werk roept.

Gerrit-Jan is een historicus tevens atheist op reformatorische grondslag. Ik heb college van hem gehad in de Kathedraal van Reims.

Hij citeerde dominee Harry Kuitert :  "Alle spreken over Boven komt van beneden. Ook de uitspraak dat iets van Boven komt "
Deze uitspraak past wel in dit blog van een ongelovige gelovige.
Mijn nieuwe overbuurman Kees de dominee vertelde ik dat: Ik wel regelmatig twijfel aan het bestaan van God. Hij zei : Prima, anders geloof je niet. Dan weet je het zeker...

Dit is het echte herkenningsteken van
de Via Francigena.
Trouwens wel wat minder bewegwijzerd
dat de Camino.

Ik verlang naar verkoeling. Wie niet ? 

Notre Dame van Reims en wat opgestoken kaarsjes

Maria wordt gekroond als koningin

De Kathedraal van Reims is een belangrijke plaats voor de pelgrim zowel naar Santiago de Compostella alsook voor hen, die Rome als einddoel hebben zoals ik. Vanaf nu heet mijn route de Via Francigena. ofwel de Weg der Franken. Ik volg de route dankzij Ben Teunissen een gepensioneerde leraar Tekenen en schilderen, die deze eeuwenoude weg heeft beschreven in de serie

De weg der Franken ( deel 1 t.m. 4 )  Zijn boekjes worden opgefleurd door de aquarellen, die hij onderweg gemaakt heeft. Ik heb gekozen voor een dagboek en een blog.

Jullie vragen je natuurlijk af, waar ik mijn zieleroerselen ( Naast vriendin ) kwijt kan. Dagboek dus.

In mijn blogs schrijf ik in algemeenheden en heb de techniek ontwikkeld om soms wat kort door de bocht te zijn, zodat ik daar dan later op terug kan komen. 

Vandaag heb ik de tijd genomen bij temperaturen van ruim 36 Celsius om de koelte van de kathedraal op te zoeken. Een kathedraal is een bisschopskerk. Letterlijk een bisschopszetel.

De kathedraal van Reims is rijk aan versieringen.

De Middeleeuwer kon meestal niet lezen of schrijven. De kathedraal is daarom een soort stripboek, waar deze aan de hand van de beelden het verhaal dat hij eerder gehoord heeft kan lezen en herkennen.

Ik heb eerder een studieweek gehad in de Kathedraal van Chartres.  Deze is zo mogelijk nog mooier dan die van Reims.

"Bliksemafleider  "buitenkant kathedraal voor kwade djin 's

Idem

Bovenstaande demonische Jeroen Bosch-achtige figuren vind je bij alle middeleeuwse kerken. Zie ook de St.Jan in Den Bosch.

Waarom demonen aan een kerk ?  Simpel om de boze geesten af te schrikken zodat ze de kerk niet in durven te komen.

Je moet het maar weten.

Er valt zoveel te vertellen.  Er is 100 den jaren gebouwd aan deze kunstwerken van devotie en uiting van rijkdom van de heerser.

Ik vind het altijd een voorrecht om in een kathedraal als Reims te mogen zijn. Ik steek ook regelmatig een kaarsje op bij een heilige. Soms om anderen tot steun te zijn en soms om hulp te vragen voor mezelf.

Engelen verwelkomen de bezoeker in het voorportaal..

Inmiddels heb ik 800 km gelopen in ruim een maand tijd. Dat is plm 26 km per dag,

Het gaat goed met me. De 13 kg bagage voel ik nauwelijks meer.

De grootste zorg is de hitte. Tot nu toe heb ik veel beschutting van bomen gehad. De komende tijd gaat de reis door de graanvelden van het gebied van de Marne. Ik zie daar wel tegenop. Vandaag was het 36 graden in Reims.

Kaarsje 1 :

Ik denk, ondanks de hitte na over de zin van mijn leven. Ik kom er niet goed uit. Ik heb zelf geen kinderen. Ik had ze graag gehad. Ik realiseer me goed, dat ik vanaf de zijlijn lekker pseudo wetenschappelijke filosofische praatjes kan verzinnen. Mijn hoofd staat eigenlijk nooit stil. 

Stel , dat ik zelf kinderen had gehad en ze gedragen zich  precies anders dan wat ik denk voorgeleefd te hebben en waarin ik geloof.

Hoe zou ik daarmee omgaan ??? Een vriend van me zei vandaag nog.  Geef je kinderen onvoorwaardelijke liefde en wat voor mooie bloem daaruit komt: Laat je verrassen.
Bang om de verantwoordelijkheid voor het opvoeden van eigen kinderen ( ook dat vraagt moed ! ) te nemen wat resulterende in naar wat later bleek ongewenst kinderloos zijn. Dat is mijn verhaal.

Gelukkig kan ik de zon bij anderen in het water zien schijnen. Ik hou van kinderen. Positieve herkadering: het grootste gevaar voor wereldvrede is ruimtegebrek voor mens en ook dier.
Kortom zonder er dus zelf bewust voor gekozen te hebben maak ik ruimte voor de ander.

Kaarsje 2 :

Ik denk ook na over mijn werkleven. Het grootste deel van mijn werkleven heb ik gewerkt met zoals dat heet kwetsbare groepen. Cynisme is een van de grootste vijanden van dit werk.
En je houdt cynisme bijna niet buiten de deur. Hij staat bijna dagelijks aan je deur. Je kan hem nauwelijks tegenhouden. Je kan wel aan hem vragen om het pand weer te verlaten door jezelf te blijven scholen ! Heb ik altijd gedaan. Prachtige methodieken geleerd.

De leukste: De OEN methode Open eerlijk en Naief/ Nieuwsgierig = Laat je om de tuin leiden en laat OMA ( oordelen meningen en adviezen ) thuis.  Dan kom je nog eens ergens in plaats van het overbekende met veel machtsvertoon  tegen elkaar in gaan staan te blaffen.
Een goed gesprek is de kunst van het open vragen stellen.
 "Wat heb je gedaan om het op te lossen ? Of wat zou je kunnen doen ? "

Toch merkte ik op het laatst hoe zwaar het werken met kwetsbare groepen is. Ik maakte veel gebruik van de humor van het moment, maar toch. Ook ik werd cynisch.
Er wordt gezegd, dat de maximale houdbaarheidsdatum voor dit soort werk ( zeker in dezelfde soort functie ) 7 jaar is.  En zonder dat je scholing volgt nog veel korter zelfs.
Ik ben het daar wel mee eens. 

Spelevaren op een van de verbindingskanalen in het stroomgebied van de Marne.

Kaarsje 3  ( Dankbaarheidskaarsje ) :

De hedendaagse westerse mens,  heeft een zoveel welvarender leven dan de rijksten 100 jaar geleden.

Ik realiseer het me vaak. De vroegere pelgrim reisde zonder geld of bankpasje.

Ik vind het heerlijk om naar Rome te lopen. 

Tot later.

het land van Asterix en Obelix

Maretak

Vandaag toch weer 27 km gelopen. Dit keer langs het Canal des Ardennes, die de Meuse ( Maas) en de Marne met elkaar verbindt.

Dankzij de schaduw van de bomen heb ik het ook vandaag weer overleefd.

Ik zag voor het eerst de Maretak zo talrijk ( Mistletoe Engelse naam ).

Van de maretak werd door de Kelten ( Asterix en Obelix)  magische drank gemaakt door 

de priester/ druide van hun Keltische religie. ( Ja er waren vroeger meer religies dan welke nu elkaar de koppen inslaan ..)

Veel religies zijn zo goed als uitgestorven, zoals de Keltische en ook de Griekse mythologie is in feite een uitgestorven religie. En zo zal het ook de hedendaagse religies vergaan. Ook het Christendom en de Islam gaan eens uitsterven. Ik vind, dat wel een prettig idee.

Nieuwe tijden vragen om nieuwe vormen van religie.
Mijn moeder volgde in haar jonge jaren een cursus Esperanto. Dit was een geconstrueerde taal, die de nieuwe wereldtaal had moeten gaan worden.
Ik vraag me af of je op de "tekentafel " ook een wereldreligie zou kunnen ontwerpen.
Je kan dan het beste van alle huidige religies bij elkaar voegen. Het in mijn ogen idiote idee, dat veel religies in zich hebben, dat ze de enige ware leer verkondigen is daarmee opgelost.

Terug naar de Kelten.

De priester heette bij hen : druide.

Etymologie is het deelgebied van de taal, welke de herkomst van woorden bestudeert.

Druide leidt naar Tree . ( de heilige boom waar de maretak in groeit )

Ook True. Waarheid is afgeleid van druide . De Druide sprak als wijze immers de waarheid.

Ook ons woord Trouw komt er vandaan. Een trouwring is een cirkel maken rondom de waarheid.

Elkaar vasthouden met de tree/ true in het midden. Een gouden ring is ook een cirkel.

Zomaar wat bespiegelingen.

Wandelen in de hitte. Dat valt best mee. De kunst is het om zo vroeg mogelijk te vertrekken en eventueel een siesta te houden.

Uitgedroogde klei

Voor de dieren is de huidige droogte een ramp. Ik heb al veel dode dieren gezien onderweg. De mollen zijn hopeloos verloren met deze droogte en ga zomaar door.

Bij het Journaal ergerde ik me altijd al aan de hedonistische zonneaanbidders-toon van de weermannen en vrouwen. De natuur kan niet zonder regen. Met de huidige droogte mag ik aannemen, dat het weerbericht nu niet nog steeds roept : "Morgen weer een stralende dag met veel zonneschijn... 

Graansilo aan het Canal des Ardennes.
Deze streek is de graanschuur van Frankrijk

Ik vertaal dit beeld in :
Het heilige moederschap

Nog een gekke gedachte, die bij me opkwam.
Als er in de mensheid 75 jaar lang geen kinderen meer geboren zouden worden. Dan sterft de mensheid uit. 75 jaar is een erg korte tijd. Zou dat het zijn. We zijn bang om uit te sterven ?
Voor de goede orde. Lambert houdt van kinderen. Prachtige wezens.

Schoenen met mos begroeid van zoon van Daan & Els.
In hun paradijs heb ik zoals gepland een heerlijk dagje  meegeklust in de tuin.
We aten in hun favoriete restaurant.
Wat betreft de stijl van  eten en drinken onvergelijkbaar met de Hollandse modus. 

Ik verheug me op de kathedraal van Reims. Dat is een juweel van devotie en kunst. Morgen kom ik er aan. 

Ik ga een gids zoeken, die me de verhalen gaat vertellen. De meeste kathedralen zijn gebouwd op heilige grond. Dat wil zeggen , dat op die plaats er ook al voor-christelijke heiligdommen waren.

In dit geval een Keltisch heiligdom. Het Keltisch geloof was zo slecht nog niet.

Ik zie mezelf wel als  religieus. Maar dan wel bevrijd van Dogmatische ervaringen. Ik bedoel natuurlijk Traumatische ervaringen. Of zou dat hetzelfde zijn ?

Aan het ontbijt met de zusters van Tshumbe ( Zaire )
die op retraite waren in de abdij van Leffe.
We aten in stilte .
Mooie mensen !